Op zoek naar balans

Werken is een van de leukste dingen die je kunt doen. Het geeft je waarde, het geeft andere waarden, je presteert en je krijgt een beloning. Werk stelt je daarna in staat om van het leven te genieten en voor jezelf en anderen te zorgen. Maar in hoeveel van de gevallen is het bovenstaande in balans?

Rustig

Rustig aan, dit gaan geen zweefteven-artikel worden van een of andere macrobioot die van de bomen heeft vernomen dat je op zoethout met kauwen om gelukkig te worden. Nee, dit gaat vooral over mij.

Ik heb een grote hobby en dat is werken, maar ook bij hobbies moet je je grens weten, want voor je het weet lijkt het op werken (verwarrend he). Ik ben een workaholic en dat is geen compliment.

Ik werk graag omdat ik graag een prestatie lever voor mezelf en voor anderen, waardering krijg en iets kan bouwen waar ik trots op ben. Wanneer je iets graag doet dan maakt het niet zo heel veel uit hoe lang je werkt of hoe moeilijk het is. Zolang die waardering en het resultaat er maar is.

Maar ik heb moeite met die grens, ik weet vaak niet van ophouden en dat uit zich in verschillende zaken. Zo heb ik moeite met vrij nemen en dat doe ik dan ook zo min mogelijk. Vakanties komen er vaak niet van en wanneer ik eens vrij ben, ben ik toch stiekem nog wel bezig.

Rusthaaaag

Sinds een jaar werk ik voor een baas na jaren van zelfstandig ondernemerschap maar dat maakt voor mijn workaholic zijn helemaal niks uit. Ik werk en reis me helemaal suf en begint nu wel zij sporen na te laten.

Mentaal kan ik het allemaal prima aan, zo nu en dan even boos worden of een goed gespek met je kantoor-mattie en dan is de lucht weer geklaard. Maar lichamelijk is het allemaal wat minder, geen tijd meer om te sporten, drie uur per dag in de auto en de rest achter een buro.

Mijn lichaam heeft zoiets nog nooit gedaan en laat dat nu ook duidelijk weten. Qua kilo’s valt het allemaal nog wel mee maar mijn rug gaat protesteren.

Sinds enkele dagen loop ik als de klokkenluiden van de Euromast door kantoor en piep, kraak en scheld ik als een oude vrachtwagen op zijn laatste benen. Een tussenwervelschijf zit een zenuw in de weg en dat doet verrekte zeer kan ik je vertellen.

Advies

Voor het eerst in mijn leven kwam ik dus bij een fysio, overigens met de prachtige naam Dimitri (start lachband). Deze had er niet lang voor nodig om achter te komen waar deze klote-blessure vandaan komt, te weinig bewegen en teveel zitten, gecombineerd met (te)hardwerken en daarbij horende stress.

Daarnaast hoorde ik voor het eerst van mijn leven de vreselijke woorden.

Het hoort ook een beetje bij je leeftijd

Joh, doet effe gewoon met je fysioteringpeutendiploma..

Balans

Maar die gozer(t) heeft natuurlijk wel gelijk. Ik mis balans in mijn leven en de schaal slaat door naar werk, en dat is niet goed. Ik moet dus een aantal kleine dingen veranderen, meer sporten en gezonder leven.
Ook zal er op de werkplaats meer aan beweging gedaan moeten worden. Ja, ik ga dus die idiote, zielige, lunchwandelingetjes maken. Maar ik moet.

About the author

dim

View all posts
Loading Facebook Comments ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *